Γενική Συνέλευση 18 Απριλίου 2012


Την Τετάρτη, 18/4/2012 και ώρα 19:00μ.μ. στην αίθουσα θεάτρου του Πνευματικού κέντρου Νέας Βύσσας πραγματοποιήθηκε Γενική Συνέλευση του Πολιτιστικού Συλλόγου «Στέφανος Καραθεοδωρής» με κύρια θέματα:
1. Διοικητικός και οικονομικός απολογισμός απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.
2. Διεξαγωγή αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.
Μετά το τέλος των αρχαιρεσιών, μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου είναι οι εξής:
Δουκίδου Χρύσα
Καϊκλή Ελένη
Ορμανλίδης Χρήστος
Σαραντίδης Σαράντης
Σαρδάνης Δημήτρης
Τζεπκινλής Διαμαντής
Τσαουσίδης Νικόλαος
Χατζηαγγελίδου Αναστασία
Χουσίδης Θεόδωρος
Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο συνεδρίασε την Παρασκευή 20 Απριλίου 2012 για την κατανομή αξιωμάτων και έχει διαμορφωθεί ως εξής:
Πρόεδρος: Ορμανλίδης Χρήστος
Αντιπρόεδρος Α': Χατζηαγγελίδου Αναστασία
Αντιπρόεδρος Β': Τζεπκινλής Διαμαντής
Γενικός Γραμματέας: Σαρδάνης Δημήτριος
Ειδικός Γραμματέας: Καϊκλή Ελένη
Ταμίας: Τσαουσίδης Νικόλαος
Βοηθός Ταμία: Χουσίδης Θεόδωρος
Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Σαραντίδης Σαράντης
Υπεύθυνος Κτιρίου: Δουκίδου Χρύσα


ΖΕΣΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΙΓΚΗΠΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Στα ιερά χώματα της Ρωμιοσύνης

Άπό την εφημερίδα "Ο Χρόνος"

Αποστολή στην Τουρκία: Μελαχροινή Μαρτίδου

Ο «Χ» παρακολούθησε διακριτικά την αδελφοποίηση του συνδέσμου Αγάπης Καρυδιάς «Μεταμόρφωση του Σωτήρος» με την διακονία Αγάπης της Πριγκήπου
Ευλογία και ευχές δόθηκαν από τον Μητροπολίτη Πριγκήπου κ. Ιάκωβο, στον οποίο προσφέρθηκε πλακέτα και συμβολικό δώρο μια πέννα και μελάνι, για να συγγράψει το δεύτερο βιβλίο του και να παρουσιαστεί στην Κομοτηνή. Η χορωδία του πολιτιστικού συλλόγου Βύσσας τραγούδησε και χόρεψε, ενώ το χορευτικό συγκρότημα των νεολαίων Τραπεζούντα, έδωσε με λεβεντιά και χάρη το νόημα των ποντιακών χορών, αποσπώντας το πιο θερμό χειροκρότημα. Τα «Μάρμαρα της Πόλης» κι ένα ακόμη παλιό τραγούδι σε εκπληκτική ερμηνεία απέδωσε η κ. Ραχήλ που δέχθηκε τις ευχές του μητροπολίτη και δώρο ένα εικόνισμα της Παναγίας

prigipos (1).jpg

Στα ηλιόλουστα Πριγκιπόννησα όπου γίνεται μια προσπάθεια να ζωντανέψουν τα σπίτια των Ελλήνων και να τονωθεί με την παρουσία των δεκάδων επισκεπτών το ελάχιστο εναπομείναν στοιχείο, βρέθηκε ο «Χρόνος» με αφορμή την ολοκλήρωση της αδελφοποίησης που ξεκίνησε μεταξύ του συλλόγου αγάπης Μεταμόρφωσης Καρυδιάς και του συνδέσμου της εκεί διακονίας αγάπης της Πριγκήπου και τους ωραίους δεσμούς πνευματικής επαφής και υποστήριξης που έχει αναπτύξει η μητρόπολη Πριγκήπου Κων/πολεως με την μητρόπολη Κομοτηνής δια του ιερέα Κων/νου Τσουρέλη. Το νησί πνιγμένο στο πράσινο ακτινοβολεί την αρχοντιά που είχε στις αρχές του αιώνα, μοσχοβολά ελληνισμό που όμως χάθηκε και ανοίγει την αγκαλιά του έτσι ώστε να αποτελέσει τουριστικό προορισμό. Στα πλαίσια της προσπάθειας που γίνεται για να έρχονται Έλληνες τουρίστες ένα αεροπανό του Δήμου του νησιού, εύχεται «Καλό Πάσχα - Χριστός Ανέστη» στα τουρκικά για τους Ρωμιούς και τους Αρμένιους ορθόδοξους.

prigipos (4).jpg

Είναι για τους Τούρκους η μέρα της άνοιξης κι όλα τα νέα κορίτσια κυκλοφορούν στους δρόμους φορώντας στεφάνια από χαμομήλια ενώ παϊτόνια με άλογα που υπάρχουν εν αφθονία αναλαμβάνουν μια πρώτη γνωριμία του νησιού της Πριγκήπου που εντυπωσιάζει τ6ον επισκέπτη. Η αποστολή μας επισκέπτεται τον πρόσφατα μετά την μεγάλη του καταστροφή ναό του Αγίου Δημητρίου. Ένας ναός κόσμημα αρχιτεκτονικής ομορφιάς στον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο όπου υπάρχει ανάταση ψυχής του πιστού που με το που προσέρχεται νοιώθει την γαλήνη και την μοναδικά φιλόξενη ατμόσφαιρά του. Ιεροψάλτες επιπέδου με τις φωνές τους συμμετέχουν στην αρχιερατική θεία λειτουργία, όπου παρίσταται ο μητροπολίτης Πριγκιποννήσων που μας υποδέχεται με θερμά λόγια, ενώ στην συνέχεια ο σύνδεσμος αγάπης δεξιώνεται την πολυμελή αποστολή των 145 προσκυνητών από την Κομοτηνή σε ταβερνάκι όπου ακολουθούν εγκάρδιες προσφωνήσεις κι ένα πρόγραμμα με άρωμα Ελλάδας. Τραγούδια από την χορωδία του πολιτιστικού συλλόγου Νέας Βύσσας και χοροί από τον σύλλογο νεολαίας Τραπεζούντα με τραγούδι και λύρα από τον Γιάννη Νικολαΐδη. Προηγούνται λόγια ψυχής ανεπιτήδευτα από τους προέδρους των συλλόγων που καλωσορίζουν και από την ελληνική αποστολή που μεταφέρει ευχές κι ευχαριστίες δίνει αναμνηστικές πλακέτες και παραλαμβάνει δώρα όπως την πολύτιμη έκδοση της μητροπόλεως Πριγκιποννήσων για την ιστορική Πρίγκηπο. Ο μητροπολίτης στο χώρο της εκδήλωσης βγάζει τα ράσα του αφού θα κινηθεί εκτός ναού όπως και ο ιερέας Κων. Τσουρέλης και σαν απλοί πολίτες συμμετέχουν αφού στην Τουρκία απαγορεύεται η αμφίεση των ιερωμένων στους δρόμους παρά μόνο όταν εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Η ομιλία του σεβασμιωτάτου κ. Ιακώβου λιτή αλλά ουσιαστική λέει αυτά που ενδιαφέρουν.

prigipos (2).jpg

«Σας εκφράζω την χαρά, την συγκίνηση αλλά και τις ευχαριστίες μας και την ευγνωμοσύνη μας για την αγάπη σας και την στήριξη της ιεράς μητροπόλεως Πριγκιποννήσων. Σας μεταφέρω τας ευχάς της μητρός εκκλησίας, που είναι το κέντρο μας, του γένους, της φυλής μας και επειδή γνωρίζω πόσο αφοσιωμένοι είστε και εσείς στην ιδέα αυτή της Ρωμιοσύνης γι’ αυτό ακριβώς και θέλω και πάλι να σας συγχαρώ για τα ευλαβή αισθήματα που έχετε για μας. Από την πλευρά μας επιτελούμε ένα έργο ταπεινό, σήμερα εμείς, αύριο άλλοι, είναι μια συνέχεια εδώ της πορείας μας, της πορείας της μητρός εκκλησίας και της Ρωμιοσύνης, αυτά τα ιερά χώματα που η σκυτάλη δίδεται από χέρι σε χέρι και από άτομο σε άτομο και συνεχίζεται έτσι η ζωή της Ρωμιοσύνης. Βεβαίως η ζωή της Ρωμιοσύνης κατά το παρελθόν έζησε πιο ένδοξες ημέρες, σήμερα οι συνθήκες είναι περιορισμένες, από 160 – 180 χιλιάδες που ήμασταν, όπως βλέπετε έχουμε μείνει 2 – 2,5 χιλιάδες Ρωμιοί σε αυτή την Πόλη, αλλά με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια πίστη, με την ίδια ευσέβεια συνεχίζουμε αυτό το έργο και την πορεία μας σε αυτά τα ιερά χώματα, που όπως είπα έχουν ένα ένδοξο παρελθόν. Δεν θέλω περισσότερο να επεκταθώ, συγχαίρω και πάλι και τον πατέρα Κωνσταντίνο και εσάς, την κ. Πρόεδρο και τα χορευτικά συγκροτήματα που καμαρώσαμε όλοι μαζί και εύχομαι και πάλι να είναι η όλη επίσκεψη και παραμονή σας στα χώματα τούτα τα ιερά, ευχάριστη και ευλογημένη από τον πανάγιο Θεό. Χρόνια πολλά εις Χριστόν» Ακολούθησε η απονομή πλακέτας. Να από μέρους της ιεράς μητροπόλεως και της προέδρου της διακονίας αγάπης Αγνής Νικολαΐδου και ιδιαιτέρως από την κ. Χλωρίδου που είναι μέλος της διακονίας αγάπης, της κ. Εύας Καρατζά εις ανάμνηση και ολοκλήρωση της αδελφοποιήσεως στην πρόεδρο του συλλόγου Μεταμόρφωση του Σωτήρος της Καρυδιάς, Λαμπρινή Γεωργιάδου, που απάντησε επίσης με λόγια συγκίνησης. «Ήταν μεγάλη χαρά μας όταν ο πατέρας Κωνσταντίνος ανακοίνωσε την εκδρομή μας, εδώ η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη. Βλέπετε όλοι θέλουν να έρθουν στα χώματα που γεννήθηκαν οι γονείς τους. Κάθε ημέρα η σκέψη μας είναι κοντά σας. Δεν ξεχνάμε τον αγώνα που δίνετε καθημερινά για να κρατήσετε τα ήθη και τα έθιμα μας, θέλουμε να ξέρετε ότι η παρουσία μας εδώ δείχνει ότι δεν είστε μόνοι σας, θα μας έχετε δίπλα σας όταν μας χρειάζεστε, εύχομαι ο θεός να σας δίνει δύναμη και υγεία ώστε να μπορέσετε να περάσετε και στα παιδιά σας την αγάπη προς την πατρίδα μας».

prigipos (5).jpg

Ο ιερέας Κων. Τσουρέλης αναφέρθηκε στο ιστορικό της αδελφοποίησης που ξεκίνησε πριν έξι μήνες τίμησε με πλακέτα όσους στήριξαν την προσπάθεια τον Γιάννη Νικολαΐδη πρόεδρο του συλλόγου Τραπεζούντα, τον Στέλιο Κούτρα για την διαρκή τηλεοπτική κάλυψη και την Ραχήλ Τσιτινίδου για την έξοχη ερμηνεία a capella δύο τραγουδιών.
Για ξεχωριστή μέρα αναφέρθηκε και ο ιερέας που απαρίθμησε όλο το πρόγραμμα της εκδρομής παρά τις απρόοπτες εξελίξεις που είχε με την απόσυρση των λεωφορείων προσφορά του δήμου και όσα εμπόδια ανορθώθηκαν αλλά ολοκληρώθηκε με την ευλογία του Θεού. «Σήμερα είναι ιδιαίτερη χαρά για εμένα προσωπικά αλλά και όλου του Δ.Σ. του συνδέσμου αγάπης και των επιτρόπων του εκκλησιαστικού συμβουλίου της ενορίας Καρυδιάς Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρισκόμαστε εδώ και κλείνουμε την τριήμερη προσκυνηματική εκδρομή στην Βασιλεύουσα και στην Πρίγκιπο. Επισκεφτήκαμε την Παρασκευή την Αγία Παρασκευή στα Θεραπιά, τον μητροπολιτικό ναό της ιεράς μητροπόλεως Δέρκων, τον Άγιο Χαράλαμπο στο Μπεμπέκι της αρχιερατικής περιφέρειας Βοσπόρου, επισκεφτήκαμε την Παναγία Μπαλουκλιώτισσα Ζωοδόχου Πηγή όπου και ανάψαμε το κερί μας όπου εόρταζε κιόλας την Παρασκευή, το Σάββατο επισκεφτήκαμε την Αγία Σοφία, το Αρχαιολογικό μουσείο Κωνσταντινούπολης και την μονή της Χώρας και εν συνεχεία την έδρα του οικουμενικού πατριαρχείου στο Φανάρι όπου εκεί βέβαια λόγω του βεβαρυμμένου προγράμματος του η αυτού Παναγιώτης απουσίαζε και επιδώσαμε τα σχετικά στο εξουσιοδοτημένο μέγα αρχιμανδρίτη Αθηναγόρα Χρυσάνη».

prigipos (3).jpg

Η παραμονή στην Κων/πολη έδωσε την ευκαιρία για επαφές με τον ασθμαίνοντας ελληνισμό της πόλης μια γρήγορη γεύση από τα ελληνικά μορφωτικά ιδρύματα του ελληνισμού αλλά και την ζωή μιας τεράστιας μεγαλούπολης με έντονη παρουσία βυζαντινή κι ελληνική τα σημάδια της οποίας υπάρχουν και σήμερα.




Νέα Βύσσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Νέα Βύσσα είναι πεδινή, εύφορη κωμόπολη που βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νομού Έβρου, κοντά στην Ορεστιάδα και βρέχεται από τον Έβρο ποταμό. Ο λαός και το όνομά του προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από τον πανάρχαιο πολεμικό λαό των Βησσών. Οι στολές της Βυσσιώτησσας είναι πολύ εντυπωσιακές. Τα παλιά σπίτια είναι κτισμένα με παραδοσιακό τρόπο. Η οικογένεια του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή καταγόταν από το Βοσνοχώρι, οι κάτοικοι του οποίου, μετά τη μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκαν το 1923 στο Αχυροχώρι, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Νέα Βύσσα. Επιπροσθέτως αξίζει να σημειωθεί οτι είναι και πατρίδα του Φιλικού Γιώργη Παπά ή Κούρτογλου, ο οποίος εντάσσεται στους σπουδαιότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.
Αναλυτικότερα η Νέα Βύσσα με πληθυσμό 2.844 κατοίκους (απογρ. 2001), βρίσκεται στις χαμηλές παρέβριες περιοχές και στο βορειοανατολικότερο πεδινό σημείο το νομού Έβρου, νότια από την παλιά ελληνική πόλη Αδριανούπολη (Ουσκουδάμας). Ο λαός της - όπως προκύπτει από τη μελέτη των ηθών και των εθίμων του, αλλά και της ψυχοσύνθεσής του - προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από τον πανάρχαιο ισχυρότατο και πολεμικό λαό της Θράκης των Βησσών (ή Βέσσων), που κυριαρχούσε στην ίδια περιοχή και που όπως αναφέρει πρώτος ο Ηρόδοτος, ήταν φύλο του έθνους των Σατρών που με άδεια τους είχαν την επιμέλεια χρηστηρίου του Διονύσου. Οι Βησσοί ήταν λαός ατίθασος, πολεμικός και ληστρικός. Μέχρι το 183 π.Χ. αναφέρονται ως ο κυριότερος λαός της Θράκης.
Με το πέρασμα αιώνων και μετά από συνεχείς πολέμους με τους Ρωμαίους - στην κυριαρχία των οποίων τελικά υπάχθηκαν μετά την ήττα από το Λεύκιο Πίσσωνα το 11 μ.Χ. -περιορίσθηκαν πληθυσμιακά. Τον 4ο αι. π. Χ. εκχριστιανίστηκαν, οπότε άρχισε να περιορίζεται και η παροιμιώδης αγριότητά τους.
Μέχρι τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας κανένας ιστορικός, γεωγράφος ή περιηγητής δεν αναφέρει την ύπαρξη του χωριού. Στα χρόνια της τουρκικής κατοχής και μέσα στο σκοτάδι της αμάθειας και της έλλειψης οποιωνδήποτε γραπτών στοιχείων, είναι αδύνατο να βρει κανείς στοιχεία για το ξεφύτρωμά του. Για να επιχειρήσουμε να βρούμε την αρχή της ίδρυσής του, πρέπει να στηριχτούμε σε γενικά δεδομένα και στην παράδοση, που έχει ανακατευτεί με πολλές φανταστικές αναφορές και έχει δημιουργήσει διάφορες εκδοχές. Την εποχή της τουρκοκρατίας λοιπόν, συναντούμε μια μικρή ομάδα οικογενειών που κατοικεί στο κέντρο της άλλοτε χώρας τους, σε μικρό οικισμό, 8 με 10 χλμ. περίπου νοτιοδυτικά της Αδριανούπολης, στις παρυφές υψωμάτων με την ονομασία Παλάτι. Η τοποθεσία αυτή βρίσκεται νότια από τη συμβολή του ποταμού Έβρου με τον Τούντζα, σε ένα σημείο που το ποτάμι σχηματίζει ένα ημικύκλιο.
Πριν από τη μετακίνησή του είχε διαμορφωθεί σε ένα χωριό με δώδεκα συνοικίες. Τα σόϊα έμεναν συνήθως στην ίδια συνοικία. Οι δρόμοι του ήταν ίσιοι από την μια άκρη του χωριού έως την άλλη. Είχε τρεις πλατείες. Η μία ήταν στο βόρειο μέρος το χωριού, κοντά στο ποτάμι και ονομαζόταν Καβάκα, γιατί υπήρχε εκεί ένα τεράστιο "καβάκι" (λεύκα). Σε αυτήν την πλατεία γίνονταν οι χοροί και τα γλέντια του καλοκαιριού. Η δεύτερη βρισκόταν νοτιότερα της Καβάκας, σε μια τούμπα (ύψωμα) που υπήρχε εκεί. Την έλεγαν Αμπάρα, γιατί εκεί βρισκόταν τα αμπάρια (αποθήκες), όπου έδιναν σαν φόρο στους Οθωμανούς. Η Τρίτη βρισκόταν δίπλα στους μύλους το Σιαντίδη, στο νοτιοανατολικό μέρος του χωριού και ονομαζόταν η πλατεία των μύλων. Το σχολείο και η εκκλησία βρισκόντουσαν στο βόρειο μέρος του χωριού δίπλα στο ποτάμι και ανατολικά από την Καβάκα. Υπήρχαν δύο σχολικά κτίρια, ανάμεσα στα οποία ήταν χτισμένη η εκκλησία το Αγίου Γεωργίου. Ο οικισμός αυτός, επειδή διέτρεχε τον κίνδυνο του πλήρους αφανισμού, λόγω του ότι βρισκόταν υπό τη διαρκή απειλή ληστών αναγκάστηκε να μετοικήσει πλησιέστερα προς την Αδριανούπολη, όπου και περιορίζονταν οι κίνδυνοι. Ο τόπος στον οποίο εγκαταστάθηκαν οι λίγες αυτές οικογένειες ήταν Βόσνιοι αιχμάλωτοι. Σε αυτούς οι Τούρκοι είχαν επιβάλει την καταναγκαστική εργασία της μεταφοράς των λαφύρων από τη Βαλκανική Χερσόνησο προς το εσωτερικό της αυτοκρατορίας τους. Οι Βόσνιοι, κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης και της βοσκής των καμήλων έμεναν σε έναν πρόχειρο καταυλισμό που με τον καιρό ονομάστηκε Μπόσνα ("τόπος των Βοσνίων") (οι Τούρκοι το έλεγαν "Μποσνάκοϊ"). Μετά τη μετοίκηση όμως των νέων κατοίκων, πήρε το όνομα Βοσνοχώριον. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι η παραμονή των Βοσνίων ήταν βραχύχρονη και κατά συνέπεια δεν υπήρξε καμία αφομοίωση με τους ντόπιους. Βέβαια σαν αποτέλεσμα της διέλευσης των Βοσνίαιων από το μέρος εκείνο έμεινε μόνο η ονομασία του οικισμού ως Βοσνοχώρι.
Οι νέοι κάτοικοι έχοντας απαλλαχθεί από τους επιδρομείς και από την τουρκική καταπίεση, επιδόθηκαν ολόψυχα σε ειρηνικές ασχολίες, όπως:στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη σηροτροφία, την αμπελουργία και την υφαντουργία. Το χωριό τροφοδοτούσε την Αδριανούπολη με άφθονα λαχανικά και φρούτα, καθώς είχε πολλούς λαχανόκηπους και ήταν μόνο Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί, χωρίς να υπάρχει κανείς αλλόφυλος. Κάθε μέρα με τα κάρα τους οι λαχανοπαραγωγοί έφερναν φρέσκα λαχανικά στην Αδριανούπολη, έχοντας πάντα μαζί τους και από 1-2 βοηθούς, είτε παιδιά τους, είτε παραγιούς. Σύντομα οργανώθηκαν σε μια λαμπρή κοινότητα (Δημογεροντία), η όποία αφού απέκτησε μεγάλη διοικητική ισχύ, κατόρθωνε να ιδρύει σχολεία και ναούς, να διορίζει δασκάλους, να αναζωπυρώνει την Εθνική Ιδέα, και όλα αυτά, ικανοποιώντας τεχνητά τα θελήματα των κατακτητών. Αν και έζησαν κάτω από δουλεία διατήρησαν αναλλοίωτες τις βασικές αρχές της ζωής τους, τα ήθη και τα έθιμά τους ιδίως από ηθικής πλευράς.

Νεότερα χρόνια

Το 1920 με την απελευθέρωση της περιοχής η Μπόσνα ονομάστηκε Βύσσα. Τον Αύγουστο το 1923, με την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάννης, η οποία ρύθμιζε τα σύνορα και την ανταλλαγή των πληθυσμών, η Βύσσα (Μπόσνα) δόθηκε στους Τούρκους, μαζί με την Σιδηρόπετρα (Ντεμιρτάς). Ο κάτοικοι του Βοσνοχωρίου - Μπόσνα εγκαταστάθηκαν στην τωρινή τοποθεσία 4χλμ. Νοτιότερα, δίπλα στα σύνορα, σε περιοχή που βρισκόταν ο τουρκικός οικισμός Αχύρ - Κιοϊ, που το 1920 σήμαινε Σταυλοχώρι ή κατά παραλλαγή του 1930 Αχυροχώρι. Οι κάτοικοι προτίμησαν αυτή τη λύση, διότι τα περισσότερα χωράφια τους είχαν απομείνει στο ελληνικό έδαφος (παπάς - γιαλοί και Παλάτι) και θεώρησαν την εγκατάστασή τους στον Αχυροχώρι προσωρινή και τη γρήγορη επιστροφή τους στο Βοσνοχώρι σίγουρη.
Το 1930, ο καθηγητής του Γυμνασίου Αδριανούπολης Λαμπουσιάδης, στον οποίο ανατέθηκε από τη Διοίκηση να δώσει στον οικισμό την καταλληλότερη ονομασία, μετονόμασε τον οικισμό σε Νέα Βύσσα. Σταθμός της Αδριανούπολης ήταν το Καραγάτς - για αυτό και παραχωρήθηκε στους Τούρκους αν και βρίσκεται στην δυτική όχθη του Έβρου ποταμού - και τα τουρκικά τρένα που πήγαιναν στην Αδριανούπολη περνούσαν από ελληνικό έδαφος (τη Νέα Ορεστιάδα) και τα ελληνικά τρένα που κατευθύνονταν βορειότερα περνούσαν από το τουρκικό (Καραγάτς). Τον Οκτώβριο του 1971 οι Τούρκοι έκαναν νέα γραμμή Αλπουλού - Αδριανούπολη - Καπού Κουλέ χωρίς να διασχίζουν πλέον το ελληνικό έδαφος. Ο σταθμός του Καραγάτς καταργήθηκε και το 1975 η χώρα μας κατασκεύασε νέα γραμμή από Νέα Βύσσα μέχρι Μαράσια, οπότε τα ελληνικά τρένα δεν περνούν πλέον από τουρκικό έδαφος.
Το Καραγάτς δεν έχει πια την παλιά αίγλη του σιδηροδρομικού σταθμού και της ευρωπαϊκής του κοινωνικής ζωής που είχε άλλοτε. Τώρα είναι ένα ασήμαντο χωριουδάκι. Οι σιδηροδρομικές γραμμές ξηλώθηκαν. Το μεγάλο κτίριο του σταθμού έγινε το πανεπιστήμιο Trakya Üniversitesi και οι σπουδαστές πηγαινοέρχονται με λεωφορεία από την Αδριανούπολη. Ανατολικά της Αδριανούπολης κτίζονται νέα κτίρια του τουρκικού πανεπιστημίου και θα αποτελέσουν μια μεγάλη πανεπιστημιούπολη. Η Μπόσνα σχεδόν δεν υπάρχει. Μένουν μόνο μερικές οικογένειες κτηνοτρόφων και όλα τριγύρω είναι ερείπια. Μονάχα μία γέφυρα κατασκευάστηκε που συνδέει με την αντίπερα όχθη του ποταμού.




ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ


Το παρόν άρθρο είναι δημοσιευμένο στο blog του Γιαννη Παπαδόπουλου: www.papadopoulosg.blogspot.com Ευχαριστούμε τον κ.Κοζαρίδη Χρήστο που μας έκανε γνωστή την ύπαρξή του.

Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή:
Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή υπήρξε πράγματι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μαθηματικούς παγκοσμίως και ο μεγαλύτερος μαθηματικός του αιώνα μας. Υπάρχει μια εκτενής αναφορά στην ζωή και το έργο που ανθρώπου που έλυσε τις απορίες του Αϊνστάιν , για την θεωρία της σχετικότητας στην ιστοσελίδα φίλων Κ.Καραθεοδωρή από την Κομοτηνή. Κι κάπου προς το τέλος αναφέρεται στην ιστοσελίδα ότι ,όλη η οικογένεια των Καραθεοδωρή καταγόταν από το Βοσνοχώρι, προάστιο της Αδριανούπολης που απέχει έξι χιλιόμετρα απ’ αυτήν και βρίσκεται δίπλα στον Έβρο, προς νότο και δυτικά της πόλης. Οι κάτοικοι του Βοσνοχωρίου μετά τη μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκαν το 1923 στο Αχυροχώρι, το οποίο μετονομάστηκε σε Νέα Βύσσα.

Εμείς θα περιμέναμε πρώτα να αναφέρεται ότι κατάγεται από την Ν.Βύσσα που αποτελεί την γενέτειρα του ,να αναδεικνύεται και να προβάλλεται η Ν.Βύσσα , η Μεθόριος , η Ακριτική αυτή περιοχή της Ελλάδας. Ακόμη πως αποτελεί μια ελκυστική ,μοναδική περιοχή δίπλα στον Έβρο ποταμό και τον παραπόταμο Άρδα. Κι πως η προσπάθεια όλων μας στοχεύει στην δημιουργία Μουσείου, εκεί που αρμόζει ,εκεί που θα ήθελε ο Κ.Καραθεοδωρή , στην Ν. Βύσσα ,την πατρίδα του ,την γενέτειρα του και όχι στην Κομοτηνή. Άλλωστε εκεί στόχευαν εδώ και χρόνια οι προσπάθειες των κατοίκων της Ν.Βύσσας ,από την διοργάνωση πριν χρόνια του Διεθνούς Συνεδρίου «Constantin Caratheodory in his ……. Origins » «Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή στις ……. ρίζες του.» μέχρι τις καθημερινές πρωτοβουλίες για την ανέγερση του Μουσείου Κ.Καραθεοδωρή στην Ν.Βύσσα ,με μόνο όπλο την θέληση την αποφασιστικότητα ,το δίκιο.

Την άδεια οικοδομής για την ανέγερση του μουσείου Κ.Καραθεοδωρή την απέκτησε ο Δήμος Ν. Βύσσας ,από την κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, που αποτελεί το πρώτο λιθαράκι ,τόσο σημαντικό ,για την υλοποίηση του οράματος των κατοίκων της.

Τι προτείνουμε εμείς,ανοίξτε μια ξεχωριστή ιστοσελίδα Δήμαρχε της Ν.Βύσσας μαζί με τους Μορφωτικούς Συλλόγους ,φορείς της Ν.Βύσσας και καλέστε τους Έλληνες απανταχού της γης ,τους φίλους του Κ.Καραθεοδωρή , να στηρίξουν την προσπάθεια σας για την ανέγερση του Μουσείου Κ.Καραθεοδωρή , στην Ν.Βύσσα και να είστε σίγουρη ότι το μαθηματικό αξίωμα , του Έλληνα μαθηματικού Εύδοξου ο Κνιδίου, «Τα ελάχιστα τεμάχια πολλαπλασιαζόμενα μπορούν να υπερβούν το μέγιστο.» θα γίνει μια πραγματικότητα. Είμαστε μαζί σου ,γιατί αυτό είναι το σωστό ,η αλήθεια !!!